Zbliża się E3 2k11, o czym zapewne wszyscy grający/śledzący rynek rozrywki elektronicznej dobrze wiedzą. Skąd zatem moja rozterka? Im bliżej E3 tym więcej plotek odnośnie nowych konsol które bądź zostaną zaprezentowane na E3, lub też weszły w fazę szybkiego rozwoju.

Electronic Frontier Foundation, grupa aktywistów znana z bronienia praw i wolności obywateli w internecie sprawach dotyczących nowych technologii (w tym Internetu), wypowiedziała się w sprawie Sony vs George Hotz.

No i stało się. Sony zamierza targnąć się po raz kolejny na nasze portfele i wprowadza dodatkową płatną usługę. Koszt w naszym kraju to 195zł. Playstation plus nie można nazwać usługą analogiczną do Xbox Live z prostego powodu – dotychczasowe usługi jak granie online pozostają nadal darmowe. No to skoro można dalej pobierać dema, grać online to co może dać nam usługa płatna ? Ano jest tego troszkę, ale po kolei.

Stało się to, o czym spekulowano od przeszło dwóch lat. Valve wraz z premierą swojej platformy dystrybucji gier (STEAM) na Mac’a zapowiedziało, iż w najbliższych miesiącach udostępni również wersję na Linuksa (brawa, fanfary, gawiedź szaleje). Krok o tyle oczywisty, iż musieli przepisać swoje biblioteki graficzne na OpenGL, gdyż DirectX na Makach nie jest dostępny. A skoro już mieli przeportowane wszystko tak, by działało na Makach, to i Linux dostanie swojego klienta, ze względu na zbliżoną architekturę (tak, zdaję sobie sprawę z tego, że to duże uproszczenie).

Czemu jest to takie cholernie istotne? Z mojego punktu widzenia – żegnam się z Windowsem. Steam był ostatnią rzeczą, która powodowała iż system ten gościł na dysku komputera, zabierając nieprzyzwoite ilości miejsca i doprowadzając mnie (czasami) do straszliwej gorączki.

Ilu z Was chciałoby testować gry? Iść do pracy, odpalać gry, grać w nie przez 8 kolejnych godzin. Po powrocie do domu zjeść obiad, a następnie usadowić się w wygodnym fotelu z piwem przy boku i znowu uruchomić konsolę z jakąś gierką. Pewnie wielu z Was marzy o takim trybie życia. Bez rodziny, biegających dzieciaków, żony, która marudzi nad uchem ‘wyłącz wreszcie to gówno’, obowiązków itp. Niestety coś takiego mogą sobie zafundować tylko ludzie, którzy wygrali w Lotto…

Jest kilka takich tytułów, które z niezrozumiałych dla mnie względów nie spotkały się z estymą wśród wszech-graczy światowych. Spokojnie. Nie zamierzam nikogo przekonywać, że Sacred 2, Ghostbusters czy Ratchet And Clank CiT to gry wybitne i musicie w nie zagrać, choćby pod groźbą pręgierza. To kwestia tzw. gustów. Moja „ulubiona”, obiegowa w internecie teza brzmi, iż o gustach się nie dyskutuje. Ach doprawdy? A o czym? Fora, blogi, portale i inne masowe dzieła internetu aż kipią od gustów ludzi próbujących narzucić swoje zdanie. I bardzo dobrze! Nie od dziś wiadomo, że nie każda opinia powinna zostać zaakceptowana, i nie każdy gust pozostawiony własnej woli. Jeśli mamy świadomość, że głosimy jedyną i słuszną prawdę nie poddawajmy się. Nieśmy kaganek ciemnogrodowi, ku własnej chwale.

Do czego zmierzam? W ostatnich tygodniach byłem świadkiem jak słowo pisane może wpłynąć na odbiór gier, ba, nawet na zmianę poglądów i myśli. Czy naprawdę społeczeństwo jest aż tak słabe, że potrzebuje by mu wskazywać co dobre, a co złe?